Mój syn bardzo wcześnie był "oswajany" z nauką. Już kiedy potrafił siedzieć w wózku lub łóżeczku dostawał do zabawy kolorowe książeczki. Później kupowałam mu zabawki edukacyjne (klocki lego, puzle, układanki). Kiedy był w "O" zaczęłam mu tłumaczyć jak ważna jest nauka. Zachęcałam do brania udziału w konkursach. Szczególnie przyglądałam się jego zainteresowaniom. Kiedy np. zbierał kamienie, kupowałam opracowania na ten temat. Kiedy z gimnazjum zainteresował się elektrycznością, zbierał opracowania na ten temat. Dzięki temu już w wieku 15 - 16 lat potrafił położyć instalację elektryczną. Dzisiaj ma ponad 20 lat i jest fachowcem w tej dziedzinie. Jednocześnie studiuje elektrotechnikę z informatyką techniczną. Kiedy był zafascynowany układaniem puzli musiałam sie liczyć z tym, że na dywanie będzie rozłożonych np. 2 tyś. puzli. Trzeba też z dzieckiem od najmłodszych lat dużo rozmawiać o roli nauki. Niczego nie osiągnie się krzykiem i nakazami. Dziecko będzie się buntowało i zamiast do szkoły będzie chodziło na wagary. dziecko powinno wiedzieć, że może mieć kłopoty w szkole i nie musi lubić wszystkich przedmiotów. Dziecko powinno też mieć zainteresowania, które rodzice powinni mu pomagać rozwijać, a nie tłumić. Niestety zainteresowania zmieniają się z wiekiem i rodzice powinni o tym wiedzieć, że ulubione puzle wylądują na strychu, a kamienie w koszu.To nic jeśli dzięki temu nasze dziecko będzie bardziej zainteresowane światem i poszukiwaniem odpowiedzi na nurtujące go pytania.

Moim patentem na pomoc dziecku w polubieniu szkoly jest okazywanie zainteresowania tym co w niej robi. Po szkole pytam co sie dzialo ciekawego i czy zdarzylo sie cos smiesznego. Zachecam rowniez do zaprzyjaznienia sie z kolegami i kolezankami z klasy. Nie robie problemow, gdy moje dziecko chce zaprosic kolege/kolezanke do domu lub pojsc w odwiedziny. Dziecko bedzie chodzilo chetniej do szkoly jezeli bedzie ona dla niego nie tylko miejscem nauki, ale tez spotkania ze znajomymi :)

Tak naprawdę czasami trudno polubić szkołę. Lekcje nie zawsze są ciekawe, a koledzy nie zawsze mili. Uważam, że ważne jest, aby dziecko miało w rodzicach wsparcie i mogło liczyć na ich pomoc - przy odrabianiu lekcji albo po prostu wysłuchanie.